Gezi Parkı'ndan Paris'teki Sarı Yeleklilere kadar çeşitli gösterilerin medyada farklı şekilde ele alınması, barışçıl protesto hakkı ile kamu güvenliği arasındaki dengenin nasıl kurulması gerektiğini gündeme taşıyor.

Türkiye, Avrupa ve dünyada yaşanan toplumsal hareketler, benzer olayların çoğu zaman ülkeye, siyasi yönelimine ve hedef aldığı yönetimin kimliğine göre farklı isimler ve nitelemelerle sunulmasını gözler önüne seriyor. Biri "özgürlük mücadelesi" olarak anlatılırken, başka bir yerde benzer muhtevadaki eylemler "kargaşa" ya da "ayaklanma" olarak tanımlanıyor. Bu durum, uluslararası medya ve siyasi söylemin tutarlılığı sorgulamayı kaçınılmaz kılıyor.

Barışçıl gösteri hakkı, demokratik toplumlarda korunması gereken temel bir özgürlüktür. Ancak herhangi bir protestoda yaşanan şiddet olayları, o gösteriyle bütünleştirilemez; barışçıl katılımcılar kesinlikle şiddete yeltenen kişilerle aynı kapsamda değerlendirilmemeleri gerekir. Benzer şekilde, güvenlik güçlerinin müdahalesinin gerekliliği ve orantılılığı her durumda, ülke ve yönetim farkı gözetilmeksizin aynı hukuki standartlara göre incelenmelidir.

Sorun, çifte standart uygulanmasında yatıyor. Kamu düzenini sağlamak devletin sorumluluğu olmakla birlikte, bu sorumluluk müdahalelere sınırsız yetki vermez. Güvenlik güçlerinin yasalara uygun, gerekli ve orantılı hareket etmesi beklentisi, İstanbul'da olduğu kadar Hamburg'da, Paris'te veya dünyanın herhangi bir yerinde aynı kesinlikte geçerli olmalıdır.

Medyanın bu noktadaki sorumluluğu büyüktür. Olayları nakledişte kullanılan dil, seçilen tanımlamalar ve vurgulanan unsurlar, kamuoyunun algısını derinden etkilemektedir. Tutarlı bir yaklaşım, barışçıl gösteri hakkını savunmak, şiddeti eleştirmek ve devlet müdahalelerini denetlemek arasında bir denge kurmalıdır. Bu denge sadece hukuk ilkeleri ve demokratik değerlere bağlılık temelinde, siyasi konumlandırmadan bağımsız olarak sağlanabilir.